ಇದು ಹೇಳಿದ್ದು ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವು ದಿನ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇರುವ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿ ಹುಡುಗಿ ಆಯೇಷಾ . ವರ್ಷವಿಡೀ ಅವಳು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರು ಅವಳಿಗೆ ನಾನು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಅನ್ನೋದನ್ನು ಕೊನೆಗೂ ಹೋಗೋ ಮುಂಚೆ ತಿಳಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಳು. ಅಷ್ಟೇನೂ ಬುದ್ಧಿವಂತಳಲ್ಲದ ಅವಳು ನನ್ನ ಸೆಳೆದಿದ್ದು ತನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ನಡತೆಯಿಂದ!
"ಮಾಮ್, ಬೆಳಗ್ಗಿಂದ ಎಲ್ಲೋಗಿದ್ರಿ? ನಾನು ಕಾಯುತ್ತ ಇದ್ದೆ . ತಗೊಳ್ಳಿ ಇದು ನಿಮಗೆ ಅಂತ ತಂದಿದ್ದು.ನಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ಬೆಳೆದ ಮೊದಲನೇ ಗುಲಾಬಿ ಹೂವು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೆ ಮುಡ್ಕೊಳ್ಳಿ. "
ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವು ಮುಡಿಯುವ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಹೋದಂತೆಲ್ಲ ಅದು ಗಿಡದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೇನೇ ನೋಡಲು ಚಂದ ಎಂದು ಮುಡಿಯುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲಂತೂ ಹೂವಿಗೂ ನಂಗು ಇದ್ದ ನಂಟು ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ. ಅಷ್ಟೊಂದು ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಯಾರಿಗೋ ನೋಡೋಕೆ ನಾವ್ಯಾಕೆ ಮುಡ್ಕೋಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಹೂವಿನ ಜೊತೆಗಿನ ನನ್ನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಇವತ್ತು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳೋ ತರ ಮಾಡಿದ್ದು ಆ ಗುಲಾಬಿ ಹೂವು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಗೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಧನ್ಯವಾದ!
ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷ್ಯ ಗೊತ್ತಾ? ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ತನಕ ಮುಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಬಿಸಾಕೋಕೆ ಮನಸ್ಸೇ ಆಗಿಲ್ಲ. ನೋಡೋಣ ಅಂತ ನೀರಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಬೆಳಗ್ಗೆದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗ್ತಾ ಇತ್ತು ಮುದ್ದು ಗುಲಾಬಿ! ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗೋಕೆ ಮನಸ್ಸೇ ಆಗಿಲ್ಲ. ಮುಡಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅದು ಸಾರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಯಾವಾಗ ಗೊತ್ತಾ?
ಆ ಎರಡು ಮುಗ್ಧ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಅರಳಿದಾಗ!
